Emin Devrim Fidan

Herkese mutlu yıllar...

2009-12-29T19:16:00.001+01:00

Valla be sene nasıl bir sene olacak bilmiyorum, ama icimde umut var benim. Zor bir yıl olacak, epey sey ogrenecegiz ve kesfedecegiz aynı zamanda... Bakalim bize neler getirecek bu sene... Hadi hayırlısı...

Sarhosum ben ah dusunmekten...

2009-12-02T02:43:00.004+01:00

Dario Moreno'nun sarkisi "Her aksam votka, raki, sarap" dinleyerek huzunleniyorum. Sanki biraz donus moduna gectim. Nasil istir bu anlamis degilim. Kutahya'da ogrenciyken duzenli bir ev yasamim olmadi. Sadece adreslikti hani... (Ama yinede ev arkadaslarim ozeldir benim icin, herbiri ...) Sonra Ankara hayatm basladi. Kendime bir hayat kurdum orada, uzun sure yasadim Ankara'da... Sehrim olarak benimseyecek kadar. Ardindan Danimarka'dayim, Ankara'da ki butun birikimimi geride birakip buraya geldim. Marttan bu yana burada pek cok dostluklar edindim, kendime yeni bir hayat tarzi belirledim. Ama simdi yavas yavas burayi birakip gidecegim dusuncesi aklima dusuyor. Ne yapacagimi bilmiyorum. Hala devam eden bir yuksek lisansim var, kaldigim yerden devam edip, sinavlarla bogusmak, is arama telasesine girmek... diger taraftan da yapmak istedigim seyler...

Insan hayal ettiklerinin pesinden gitmeli bence... sevdigi isi yapmali ve sevdigi insanlarla birlikte olmali... Bende bunu yapmaya calisacagim, umarim sansim yaver gider...

Mutluluk

2009-11-17T23:24:00.003+01:00

Mutlu olmak iste boyle bisey...

Sevgi Duvarı

2009-11-14T10:27:00.001+01:00

Sen miydin o, yalnızlığım mıydı yoksa
Kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi
Dilimizde akşamdan kalma bir küfür
Salonlar piyasalar sanat–sevicileri
Derdim gülüm insan arasına çıkarmaktı seni
Yakanda bir amonyak çiçeği
Yalnızlığım benim sidikli kontesim
Ne kadar rezil olursak o kadar iyi

Kumkapı meyhanelerine dadandık
Önümüzde Altınbaş, Altın Zincir, fasulye pilakisi
Ardımızda görevliler, ekipler, Hızır Paşalar
Sabahları açıklarda bulurlardı leşimi
Öyle sıcaktı ki çöpçülerin elleri
Çöpçülerin elleriyle okşardım seni
Yalnızlığım benim süpürge saçlım
Ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi

Baktım gökte bir kırmızı bir uçak
Bol çelik bol yıldız bol insan
Bir gece Sevgi Duvarını aştık
Düştüğüm yer öyle açık öyle seçik ki
Başucumda bi sen varsın bi de evren
Saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi
Yalnızlığım benim çoğul türkülerim
Ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi

Can Yücel

Bu nasil bir tembelliktir...

2009-11-04T02:34:00.001+01:00

Bugun ise gitmedim, sebebini bilmiyorum, gitmek istemedim, birazda hastaydim aslinda... Uyudum aksama kadar. Bu uyuklamalar nereye kadar surecek bilmiyorum. Bir an once kendimi toparlayip ise adapte olmaliyim. Yapilacak is cok ve benim de zamanim az, cunku sanki yarin gidecek misim buradan ve bitmesi gereken isleri yarin bitirmeliymisim gibi hissediyorum. Oysa suanda uzerinde calistigim genclik degisimi videosunu daha iki ay once bitirmis olmam gerekirdi... Araya baska cekimler girdi, ben Estonya'ya gittim, tatil oldu, bi suru mazaret cikartabilirim ama yapmadim iste sonucta bu isi henuz... Bilmiyorum, neden boyle oldu bana bu aralar, sonbaharin verdigi bir durum mu acaba?

Dpudak tayfası bir(a)rada...

2009-10-25T18:07:00.020+01:00

Interrailin ardından epey zamanım vardı, bir türlü karar veremiyordum ne yapacağıma... Aslında bütün yaz yapmak istediim şey Barselona ya gitmekti ama Paris'teyken ne tren ne de uçak hiç bilet yoktu... Yerim lan Barselona'sını deyip kendimi İstanbul'a attım bende... Supriz mahiyetinde ilk önce Ayşegül'ü ziyaret ettim hotelde... Konsey ile ortaklaşa dil kursu düzenliyordu daire, Ayşegül, Neco, Kutlu, Musa tayfa ordaydı yani... Ayşegül'ü aradım Turkcell'den ve direkt sordum nerdesiniz diye... Tabi telefonu açmadan önce, alla alla Ehayırdır, Emin bu saatte Danimarka'dan niye arar ki diye düşünmüştür elbette, ve düşünmüşte, sordum çünkü :)
Akiam kursun bitmesinden sonra Neco ile sahile yürüdük, Neco'nun askerlik bitiminden sonra ilk görüşmemizdi bu. Duygulu anlar yaşadık Neco'cumla... Biraz geleceğe dair konuştuk ne yapacaz ne edicez diye işte... Sonra Beşiktaş sahilinde bir çaycıya oturup çay içtik. Valla özlemiştim memleketimin çayını kokusunu herşeyini... kim bilir kaç bardak çay içtim orada...

Hotel de sabahladıktan sonra, Cansu'ya uğradım ama kalmayıp Ankara'ya geçtim.Derneğe gidip Rusça kitaplparımı almak istiyordum çünkü, ama farkettim ki dernek taşınma telaşesinde, bütün herşeyi kutulara dolduruyorlar, ben de benm eşyaları kutulayıp hazır ettim. Neco İstanbul'daki eğitimi bitirip Ankara'ya geldiğinde de onun aracılığıyla bir kısmını Keşan'a gönderttim. annem çaycıyı nasıl kullanmış bu insanlar diye telefonda epey bi dert yandı gerçi ama... Haklı da, bakalım döndüğümde eşyaların son hali nasıl olacak?

Elbette Daire ziyaretini yapmam gerekir, Adnan Bey, Cenk bey, Vildan hanım... Her birini özlemiştim ayrı ayrı... Ama Cenk bey şehir dışındaydı, onunla sonradan buluituk. Ceren ile birlikte Sincan'dan döndüklerinde buluşup Mado'ya gittik. Böylece Anakra faslını tamamlayıp Kütahya'ya doğru yola çıktım.

Dpudak Tayfası

Türkiye'ye gelirken askerlik durumu konusunda Sefa yı elli kere aramışımdır belki, ve sonunda Sefa'nın evindeyim. Sefa'cum, Azime, Fatih, Metin'im, Egemen Abi ile ayrı ayrı hasret giderdikten sonra, ilk işimiz Vodoo'ya gitmek oldu tabi... ama öncesinde benim dutf free den getirdiğim tekilayı hüplettik hep beraber... Doldurun bardaklarıö hoop güm derken bi litre tekilayı dört ya da beş kişi bitirdik... Saate bakıp Vodoo'nun kapanmıs olma ıhtimalini dahi öze alıp yola çıktık. Evet, Vodoo son servisleri çoktan vermiş kapatmak üzereydi ama Dpudak tayfasına bir kıyak yapıp birer 70 verdi, bizde keyifle biralarımızı yudumlayıp sohbet ettik.

Kaç gün kaldım kütahya'da hatırlamıyorum, neredeyse bir hafta heralde... Sonra daKeşan'a gitmek gerek artık diyerek, Keşan'a doğru yola çıktım. Bizimkiler biraz sevinsin hesabı. Keşan'da da bir hafta kadar kaldım. Uğur'u ziyaret ettim, bizimkilerle konuştum. Fazla birşey yaptığım söylenemez sadece evde vakit geçirdim olabildiğince... 8 aydan beri ilk defa Keşan'a gelmiştim yine çünkü... Bu arada da İstanbul'a ne zaman gideceğimi planlıyordum. Sonra bütün eşyaları düzenledikten sonra İstikamet Cansu dedim...

Artık tesadüf nasıl olduysa, Dpudak tayfa nın birinci kısmını kütahya da görmüştüm zaten, ikinci kısım tayfa yı da İstanbul'da görmüş oldum. Cansu, Cicu, Ufuk, İsmail ve Elif hatta Fatih ve Özkan... Güzel oldu hep birlikte Beşiktaşta oturduk önce sonra da Caddebostan sahiline gittik takıldık hep beraber...

Azime

2009-10-24T19:25:00.004+02:00

Kürtler ve Türkiye

2009-09-15T15:58:00.009+02:00

Epeydir gazeteleri takip ediyorum, memlekette neler oluyor diye. Merak ediyorum bu açılımın sonu nereye varacak. Konuya birkaç kaynaktan yaptığım araştırma ile değinmek istiyorum.

Eski Gençlik ve Spordan Sorumlu Devlet Bakanı Hasan Celal Güzel'in bir yazısında şu ifadeler yer alıyor:

Time dergisi 18 Mart 1991 tarihli sayısında, Türkiye’de 8 milyon Kürt olduğunu yazmış; ancak iki hafta sonraki 1 Nisan 1991 tarihli sayısında -bu rakamı az bulmuş olacak ki- Türkiye’deki Kürt nüfusu sayısını bir anda ikiye katlayarak 14,5 milyona çıkarmıştır (Mustafa Akyol).

Aynı yılın Mart ayında Paris Kürt Enstitüsü Başkanı Kendal Nezan, ‘Türkiye’de 25 milyon Kürt var’ diye açıklama yapmıştır. Talabanî, 1991 Martı’nda Der Spiegel’e yaptığı açıklamada, ‘Topraklarında 9 milyondan fazla Kürdün yaşadığı Türkiye...’ şeklinde beyanda bulunmuşken; Kemal Burkay, aynı yılın Aralık ayındaki basın açıklamasında Türkiye’de 15 milyon Kürt olduğunu iddia etmiştir.

Peki Gerçek rakamlar nelerdir diye merak etmiyorum değil ama öncesinde şunu ifade etmekte yarar var, sonuçta ne kadar olursa olsun nufüsa oranı, Atatürk'ün İsmet İnönü ile olan diyaloğunu yayınlamıştım yine burada, Biz boşuna 'Ne Mutlu Türküm Diyene!' demiyoruz...

Yine Güzel'in yazısından:

Gerçek rakam nedir?

Türkiye’deki Kürt nüfusu hakkında en gerçekçi ve bilimsel veriler Devlet İstatistik Enstitüsü‘nün(Şimdi TÜİK ) 1965 nüfus sayımlarıdır. Buna göre, 31.391.421 olan Türkiye Nüfusu’nun 2.219.502’si ana dili olarak Kürtçe’yi beyan etmiştir. Bu sayı, toplam nüfusun yüzde 7,07’sine tekabül etmektedir. Bu tarihten sonraki nüfus sayımlarında nüfusun ana dile göre dağılımı yapılmamıştır.

Faceboook ta rastlantı eseri iki gönderi üst üste gelmiş, benim de çok dikkatimi çekti iki gönderi de... Gönderenlerin isimlerini silerek buraya ekliyorum durumu ve biraz üzerine düşünmek istiyorum.

İlk gönderide bir Türkçe öğretmeni Güney doğuda küçük bir köye ders vermek için gönderiliyor fakat gittiği köyde ders vereceği öğrencilerin hiçbiri Türkçe bilmiyor. Ne acıdır ki ülkemizde hala Türkçe bilmeyen insanlar var ve bu konuda hükümet ne yapıyor bilmiyorum. Sadece Türkçe dersleri vermek ne kadar yeterli? Bir Ingiltere'nin British Council'ine bir de Almanya'nın Goethe Enstitüsü'ne bakın... Her ikiside çok kültürlü olan bu toplumlarda diller ne kadar önemli yer tutuyor. Hele ki Almanya...Göçmen olarak gitmeniz için artık Almanca bilme şartı koyuyorlar. Tabi diğer taraftan İspanya örneği var. Mesela İspanya'da Erasmus için araştırma yaparken Barcelona Üniversitesinin Katalanca dersler verdiğini görüyorum. Yani işin hangi tarafından baktığınıza bağlı... Çözümsel yaklaşıp ülkeyi bölme çalışmalarına girmeden, gelişimci bir yol izlenmeli diye düşünüyorum. Şimdş eğri oturup doğru konuşmak gerek. Eğitim dili mi Kürtçe olacak yoksa Kürt Dili bölümü mü kurulacak Türkiye de? İkisi farklı şeyler... bu konuda düşünmeye devam edecem, ama yazmaya devam edersem uzar gider...

Gelelim ikinci gönderiye, 'Çocukların Açılımı' adlı programdan bir sahne... Bir çocuk mikrofonu eline alıp, Teror örgütü liderine sayın diye hitap ediyor. Nasıl ki Atatürk sizin lideriniz ise Apo da bizim liderimiz diyor... Bu gencin enine boyuna düşünüp bunları söylediğini zannetmiyorum. Ailesinden, çevresinden ne öğreniyorsa o da onları söylüyor...

Neyse...

Cengiz Çandar bugünki köşe yazısında şunları ifade ediyor;

Burada ‘sorun’, DTP’nin ‘işi kısa sürede PKK’nın meşrulaştırılması odaklı bir sürece doğru çekmesi’ değil. Çünkü, ‘Kürt açılımı’ ile birlikte öne çıkan konu, ‘Kürt sorunu’na çözüm tartışmasının ve çözüm yolları araştırılmasının, ‘şiddetten arındırılmış’ bir ortamda yapılabilmesi.

Ve yazısını şu cümleyle sonlandırıyor;

‘Süreç’e ‘toplumsal desteği’ diri tutmak gerekiyor. ‘Açılım’ın başarısı için ‘olmazsa olmaz’

Evet, ben de buna katılıyorum ama ülkenin durumunu ve psikolojik halini bir düşünün.
Gazetelerde ki haberlere bir bakın hergün...

bir başka haber, işşizlik ile boğuşan halkın ne hale geldiğini gösteriyor.

Kayseri’deki 6 aylık geçici istihdam sağlamak için başlattığı proje kapsamında okullarda hizmetli olarak çalıştırılacak 137 kişiyi belirlemek için çekilen kuraya 1164 işsiz katıldı. Kutudan adı çıkmayanlar torpil yapıldığını iddia etti.

Ekonomik sıkıntı yaşayan halk dolayısıyla kendisine bir düşman yaratıyor ve topsumsal barışın önünde büyük engel oluşturur...

Kolay değil...

Belirsizlikler üzerine kurulu bir hayat...

2009-09-12T16:43:00.014+02:00

Zaman su gibi akıp geçiyor. Yapmak istediğim şeyleri yapayım derken liste sürekli artıyor, zaman geçiyor ve ben bir türlü mutlu olamıyorum. Burada eğlencelere, partilere katılmayı seviyorum ama artık sıkıldım ve yüksek lisans tezi için bilgisayar başına oturup okumalara başladım. Dil öğrenmek için de kitaplarımı yanımda getirdim, getirdiğimde Ağustos tu gel gelelim şimdi neredeyse Ekim e gireceğiz... Zaten yüksek lisansın durumu da çalkantılı... Kayıtlar için internet sitesinde benim de adımı yazmışlar, ama benim kayıt yaptırmama gerek yoktu sözde, okulu şubata kadar dondurmuştum. Ne bok yiyeceğimi bilmiyorum. Bu SBE nin de adam akıllı iş yaptığını görmedim. Niye böyle küçük detayları unutup insanları telaşa sokuyorlar anlamıyorum... İnsanın sinirleri geriliyor...

Yalnızlık

Dedim ya gelip bilgisayar başına oturuyorum diye, Newsweek Türkiye'de bir yazı alt başlığı dikkatimi çekti: 'Aramızdaki tüm bağlara karşın, artık hiç olmadığımız kadar yalnızız.' bu başlıktan sonra Facebook, myspace gibi sosyal ağlar ve insnların bu ağlarla olan ilişkileri, sosyal anlamda değerlendirmelerini yapan yazıda şöyle bir satır vardı ki, buraya alamadan edemeyeceğim:

Günlük hayatında tatmin duygusu yaşayan ve sevildiğini hisseden insanlar için sosyal medya güven tazeleyici bir uzantı olabilir. Facebook güncellemeleri kendini zaten yalnız hisseden kişiler için, yalnızca başkalarının arkadaş edinme konusunda ne kadar iyi olduğunu ve ne kadar eğlendiğini anımsatan şeylerdir.

İnternet bütün hayatımızı çevrelemiş durumda, öyleki artık internetteki sosyal kimliklerimiz gerçek hayattaki kimliklerimizden daha öenmli bir hal alır hale geldi...

Kendimce yapacak işler çıkartıyorum iyi mi...

Atatürk'ten muhteşem bir ders !!!

2009-09-08T17:40:00.005+02:00

E-postamda buldugum bu mesaj benim de ilgimi cekti, burada paylasmak istedim.

Konu azınlıklar. İnönü bir yasa çıkarmaya hazırlanıyor. Atatürk'ün huzuruna çıkıyor. Bu muhteşem anekdotu okuyun deriz!
Bugünlerde "özür diliyoruz" kampanyası ile Türkiye yine bir "azınlık" sendromu yaşamaya başladı. İşte bu dönemde Atatürk ile İnönü arasında yaşanan bir olay ders niteliğinde.

Başbakan İnönü saat 18.00 sularında Florya Köşkü'nde Atatürk'ü ziyaret etmiş:

ATATÜRK - Hayırdır İsmet... Habersiz geldin.
İsmet İnönü- Paşam, azınlıklar meselesi... Konuyu Meclis'e
getireceğiz.. . Ne diyorsunuz?
ATATÜRK- İsmet bugün geç oldu... Yarın sabah erkenden gel, konuşalım..

İnönü çıkınca Atatürk "bütün görevlileri" toplamış:
ATATÜRK- Sadece laleler kalsın... Bahçedeki diğer bütün çiçekleri
sökün, atın... Derhal.

İsmet İnönü sabah gelmiş, bahçenin "halini" görmüş ve "görevlilere" sormuş:
İsmet İnönü- Ne oldu böyle?
Görevli -Gazi Paşa Hazretleri emrettiler, söktük.

Başbakan İnönü, Cumhurbaşkanı Atatürk'ün odasına girmiş:
İsmet İnönü- Paşam, bahçenin durumu nedir?
ATATÜRK- Azınlıkları söküp attım İsmet.

İnönü"anladım" dercesine başını öne eğmiş:

ATATÜRK: - İsmet, ben "Ne Mutlu Türküm Diyene" sözünü boş yere
söylemedim....
Kendini Türk hisseden herkes bu vatanın öz evladı... Ben hayatta
olduğum sürece bu böyle bilinsin... Ve sakın azınlıklar ile ilgili bir kanun çıkarılmasın.

Yapacak çok iş var...

2009-09-03T22:24:00.007+02:00

Durmadan yağmur yağıyor şehre ve kendimi ofise hapsolmuş hissediyorum... Bunun dışında da yapılacak o kadar çok iş var ki nedensiz şekilde kendi kendime stres yapıyorum bu durumu... B,r şekilde kendimi kopyalayıp bir yandan video düzenleme, diğer yandan internet sitelerinin düzenlenmesi öbür taraftan yüksek lisans tezi için araştırma durun daha bitmedi neler var neler... Dedim ya stres oluyorum işte bu yüzden...

Kendimi koplayayabilseydim, bu gruba yüksek lisans tezim için araştırma görevi verrdim, bu zamanalrda üzerine yoğunlaşmak istiyorum çünkü tez işlerinin...

Yağmur Şehri

Dedim ya durmadan yağmur yağıyor diye, alın size üç gündür ofiste çektiğim fotolar... Yok abicim sıkma oyle havadan, üçgün boyunca ofiste kaldığın doğru ama hergün foto çekmemişsin, anca bir tane adam akıllı foto var... işte o da bu
Napalım, yapacak birşeyler bulunuyor işte hep... Geçenlerde de linda ile buluştuk, Roman'ın kız arkadaşı, Sista Linda... Şehirde biraz gezindik beraber sonra da otobüs geç vakitte olunca yapacak birşey de kalmayınca studyoya gidip Roman'a göndermek üzere bir video kaydettik beraber. Gerçi ben kaydettiğimiz videonun dışında bambaşka bir klip hazırladım kayıtlarda, Linda bir balkan müziğini seslendiriyor klipte :)

Bahsettiğim balkan müziği bu, sizi düşünüp ekleyim dedim buraya :)

Yalnız Adam

2009-08-30T01:40:00.009+02:00

İzledim ve sonra da ağladım...

"..isterse hayat zehrolsun
isterse refah kahrolsun
isterse kurşun düşsün yanımıza belimize
isterse geçinmek için bir dilim
kuru ekmek geçmesin elimize.
halel gelmez bizim ateşimize;
dünya düşse peşimize
yer sarsılsa yerinden
ne senden geçeriz, ne senin eserinden"

Get on Stage!

2009-08-26T12:22:00.008+02:00

Türkiye'den döndüğümde istasyon da bir gençlik değişimi olacağını biliyordum, buna hazırlıklıydım ama hiç bu kadar keyif alacağımı ve unutulmaz anlar yaiayacağımı tahmin etmemiştim. Else ve Rolf ile Sondeborg'tan dönerken onlara İstasyon'da değişime gelenler ile birlikte kalabileceğimi, bu sayede istasyonda onlar için bir nevi kolaylaştırıcı olabileceğimi söylemiştim, hatta bu onları biraz şarşırtmış ama sevindirmişti de. Sonuçta ben istasyonda çalışıyorum ve her daim onlarla birlikte olacağım için herhangi bir sorun olması durumunda bütün işleri kolaylaştırabilecektim.

Dinlenesi Muzik, okurken dinleyebilirsiniz:

Neyseki hiç bir sorun olmadı (ya da oldu ama benim pratik zekam sayesinde sorun olmaktan ziyade eglence kaynağı haline dönüştü) Hatırlıyorum da ilk grup olan İtalyan'lar geldiğinde, bir gün erken gelmişlerdi, duş almak istemişlerdi. Rolf'un bana gösterdiği okulu onlarla bulana kadar bir Norresundby turu yaptık, vardığımızda da duşların yerine sadece bir ortak duş olduğunu gördüğümde ne gülmüştüm. Yani erkekler ve kızlar isterse birlikte duş alsınlar :) haydi hep birlikte duş almaya kardeş kardeş... Neyse grup grup ayrı ayrı girdi herkes... ama ne perde var ne bişey, hani Amerikan filmlerinde hatırladığımız türden duşlar...

Değişim rojesi başlamadan önce gelecek olanların profesyonel olduklarını sanıyordum ben, sonra değişimin koordinatörü Dalia ile tanışınca bunun bir eylem 1 gençlik değişimi olduğunu öğrendim. Dalia Litvanya'dan Danimarka'ya esiyle ve cocuguyla yerlesmıs bir eğitmen. Burada Aalborg Gençlik okulu için freelance çalışıyor, değişimler organize ediyor. Hatta bundan bir sonraki değişimde Türkiye'den katılımcılarda olacakmış.Epey iyi anlaştık Dalia ile. Bir sonraki değişimde de yardımcı olacağım ona.

Değişimin amacı gençlerin İstasyon'da çevre konusunda duyarlılık oluşturmak amacıyla sözlerini kendi yazdıkları ve kendi besteledikleri bir parça hazırlayıp sonra herkese açık bir konserde sunmalarıydı. Bizde bu şarkılar için vide klip hazırlayacaktık onlarla birlikte. Rolf ve Per iki Estonya grubu ile çalışırken ben de İtalyan grup ile çalışmaya başladım. Bir süre sonra öyle kaynaktık ki, adım Emin yerine Emilio oluverdi birden... Değişim boyunca da herkes Emilio dedi bana zaten.
Bu arada her değişimde gelenek oldu artık, bütün katılımcı ülkeler kendi mutfaklarını tanıtıyorlar, Estanya gecesi, İtalyan gecesi, Letonya gecesi ve benim artık yourgunluktan uyuyakaldığım bu yüzden kaçırdığım İspanya gecesi... Her biri ayrı damak zevki, farlı bir keyif...

Ben de onlar mutfakta hazırlık yaparken çekim yaptım bir süre... Belki ileride bu çekimleri bir montaj ile kısa video haline dönüştüreceğim. İste İtalyan Mutfağı ve The Panicles işbaşında...

Bütün bu keyifli anları videoya kaydedip sonra üzerinde çalışmak biraz ilginç. Değişik bir hisiyat veriyor bana... Aslında her video kaydı için geçerli bu, lan bunlar olurken ben vardım, bak nasılda geçti zaman iyi mi türünden bir hissiyat... Yaşlanıyor muyum ne?

Kayıtları yaparken elimden geldiğince farklı açılardan görüntü almaya çalıştım. Elisa'nın yardımı olmasa zaten bitmiştim. Sürekli elinde kamera ben durduğumda o başladı kaydetmeye, ben de onlara jest olsun diye kısa bir komedi filmi hazırladım bazı çekimlerden, henüz bitmemişti ama değişimin son gününde bir kaç kısa filmi gösterdim onalra değişim boyunca çekip sonrada düzenlediğim. Sanırım en beğenileni de Giovanni'nin Don Juan'ı canlandırdığı absürd filmdi...

Gençler çevre sorunları için birarada!...

2009-08-24T20:36:00.022+02:00

Önceki hafta Søndeborg'ta Bright Green Youth gençlik buluşmasını kaydetmeye gittik. Dünyanın dört bir yanından gençler bilim adamlarıyla çevre sorunlarını tartışmak, onlara kendi fikirlerini sunarak çözüm önerileri getirmek üzere bir araya gelmişlerdi.

Gençlik Buluşmasına Aalborg Gençlik Okulu'ndan dan gençler katılıyordu. Bu büyük organizasyonun medya ortaklarından birisi de benim de gönüllü olduğum Station 10 olunca 4 günüm Søndeborg şehrinde geçti haliyle...

Dünyanın kanayan yaralarından biri olan çevre sorununa Danimarka'nın ev sahipliğinde boyle bir organizasyon düzenlenmesi iyi bir gelişme. Organizasyonun yürütülmesi ve gençlerin politikacılara, bilim adamlarına mesajlarını daha açık verebilmesi için yapılan kolaylaştırıcı çalışmalar gerçekten etkileyiciydi. Özellikle Biggerpicture resim şirketinin yapmış olduğu görsel çalışmaları hayranlıkla izledim. 13-16 yaşları arasında gençlerin çıkıp politikacılar gibi nutuk vermesini bekleyemezsiniz elbette, o zaman yapılması gereken onların kendini ifade edebileceği ortamı onlara sağlamak, biggerpicture da tam zamanda devreye giriyordu... Etkilendim...

Buluşmanın gerekleştirildiği mekan:

Bizim için en önemli etkinliklerden birisi de Hali ve Rasmus'un bu gençlik buluşmasına özel hazırlardıkları şarkıyı söyleyecek olmalarıydı. Çünkü bu etkinlik hem tüm dünyadan gençlerin katılması açısından önemliydi hem de Danimarka Kraliyet Ailesinden Prens Henrik'te bu etkinlikte bulunacaktı. Dolayısıyla tam bir tanıtım fırsatıydı bizim için...

Ve heryerde tanıdık olan sahneler gelir...
Prens gelecektir, kırmızı halı serilir...

Gençlik etkinliği olduğu için karşılama ekibinde gençlerde bulunur, Prens onlarla tokalaşır sonra da içeri girer ve açılışı yapar...

Sonra politikacılar gençlerle iki sohbet ederler ve fotoğraf çekilirler

Sonra da haydi gençler çalışın bakalım...

Ne yalan söyleyim, bütün bunlara rağmen gençlerin ortaya koymuş oldukları çıktılar etkileyiciydi. Bunda biggerpicture'ın büyük payı var. Yoksa sadece konuşmadan ibaret kalacaktı bütün bu organizasyon. Ayrıca bilim adamları ve özel şirketlerden yüksek düzey insanların da katılıp gençlerle fikirlerini paylaşması ve onalrın önerilerini dinlemesi dikkatimi çekti. Etkinliğe değişiklik katan başka şeylerde vardı tabi, örneğin iki çılgın mucitin gösterisi ve güneş enerjisi ile çalışan müzik bisikleti :)

Bütün hafta boyu yılmadan, yağmur demeden çamur demeden azimle çalışan ekibimiz:

Kadınlar...

2009-08-23T15:29:00.020+02:00

"Alkol ve ve kadınlar, itiraf edeyim ki, layık olduğum tek ferahlığı sağladı bana. Bu sırrı size açıyorum aziz dost, kullanmaktan çekinmeyin onu. O zaman göreceksiniz ki, gerçek sefahat kurtarıcıdır, çünkü hiçbir yükümlülük yaratmaz. Onda insan ancak kendini sahiplenir, bu durumda da, kendilerini seven büyük aşıkların yeğlediği uğraş olarak kalır o. Bir vahşi orman olarak kalır, geleceği ve geçmişi olmayan, özellikle vaadi olmayan, dolayısıyla yaptırımı da olmayan. Onun uygulandığı yerler dünyadan ayrıdır. Ona girerken korku da umutta bırakılır. Konuşma onda zorunlu değildir; orada gelip aradığımız şey sözsüz dahası çoğu zaman parasız elde edilebilir. Ah! Ne olur, o zamanlar bana yardım etmiş olan bilinmedik ve unutulmuş kadınlara , bırakın ayrıca saygılarımı sunayım....."

Albert Camus-Düşüş

Fotoğrafı çeken: Silvia Sabia / İtalya

...

Gençlik Kulüpleri Tanıtım Fuarı

2009-08-22T23:11:00.009+02:00

Okullar açıldı burada... Öğrencilere gençlik kulüpleri aktiviteleri hakkında bilgi vermek ve kulüplere yeni üyeler kazanmak için Aalborg Gençlik Okulu tarafından bir gençlik kulüpleri tanıtım fuarı düzenlendi. Tabi Station 10 olarak bizde yerimizi aldık fuarda. Diğerlerinin yanısıra bizim başka bir görevimizde fuarı kaydedip televizyonda yayınlamaktı. Tahmin edersiniz ki bu iste benim görevimdi...

Gerçi fuar işi tam bizim Türkiye deki gibiydi. 'Öğrenciler! bugün ders yok, milli eğitimden yazı geldi herkes fuara katılmak zorunda!...' Buna rağmen pek fazla katılımcı yoktu fuarda... sanırım fuarın keyfini en iyi ben çıkardım, bu sayede benimde katılabileceğim tüm etkinlikleri bir arada bulma imkanım olmuş oldu.
Hatta kulüplerden biriyle Norveç'e kayak yapmaya gidip onları orada videoya kaydedeceğim Aralık ayında...

Fuarda birde küçük bir bilgi yarışması düzenlendi, ama öğrencilerin pek salladığı söylenemez açıkçası...

Gemide...

2009-08-16T14:40:00.010+02:00

Bugün Gemide filmini tekrar izledim. Kaçıncı oldu bilmiyorum bu izleyişim. Laleli'de Bir Azize ve Gemide filmlerini birlikte almıştım. Üstelik orjinal filmleri gidip almıştım. Yeni dönem Türk filmlerine destek olmak gerek... Film boyunca en etkileyici sahnelerden birisi... Film, aynı zamanda yönetmen Serdar Akar'ın ilk uzun metrajlı filmi...

Film hakkında kısa bilgi: (sinepil.org adresinden alınmıştır)

Film bir kum kosterindeki kaptan ve 3 kişiden oluşan tayfasının hikayesini anlatıyor. Esrar ve içki içip, geyik muhabbetleri yaparak zaman geçiren tayfa yine bir muhabbetin döndüğü gecede beklemedikleri bir olayla karşılaşırlar. Tayfadan boksör diye bilinen kişi dayak yemiş, kaptanın paralarını çaldırmış ve beklenilen yemekleri getirmemiş halde gemiye gelir. Hem aç hem kafası güzel olan kaptan tayfayla birlikte Laleli'ye paralarını çalan kişileri bulmak için giderler. Kısa bir gezinti sonrasında aradıklarını bulan tayfa yanlarında bir kız da olan grubu döverler ve alacaklarını alıp gemiye kızı da alarak dönerler. Sabah olduğunda hiç bir şey hatırlamayan kaptan gün içinde yavaş yavaş olanları hatırlamaya başlar.

Gece esrarlı kafasının etkisiyle adam öldürdüğünü ve Rus bir fahişeyi (üstelik bakire!) kaçırdıklarını hatırlayan kaptan durumun vahimiyetinin farkına vardığında her şey daha kötüye gidecektir. Üstelik olaylar çığrından çıktıkça tayfa, birbirlerine ve kaptana karşı daha isyankar ve güvensiz hareketlerde bulunurlar. Kaptan bir an önce kafasını toparlayıp kendilerini temize çıkaracak bir plan yapmaya karar verir. Ama artık hem mürettebat hem iş çığrından çıkmıştır. Oyuncu kadrosunda Erkan Can, Haldun Boysan, Yıldıray Şahinler, Naci Taşdöğen gibi isimlerin yanı sıra rus kızı Ella Manea adlı oyuncu oynamıştır.

'Gemide'' şimdiye kadar çekilmiş en sert ve gerçekçi Türk filmlerinden biri olarak görülebilir. Filmde aşırı argo ve küfür kullanımının yanı sıra tecavüz ve şiddet sahneleri de vardır. Ayrıca yapılan muhabbetler devamlı esrar döndürülen ve içki içilen bir ortamda gerçekleşir. Bu açılardan yönetmenin ''Barda'' filmiyle benzerlik gösterse de kesinlikle daha karanlık ve daha cesur bir filmdir. Fahişe rolündeki kızın replikleri iki üç cümleyi geçmezken hiç biri Türkçe değildir. Dolayısıyla onun hakkında fazla bir şey öğrenemeyiz. Sadece erkeklerin muhabbetlerine, birbirinden çıkarcı ve bencil karakterlerin eylemlerine şahit oluruz.

Filmin müziklerini ise Uğur Yücel yapmıştır. Uluslararası alanda ''On Board'' adıyla bilinen film aynı zamanda çekildiği sene Antalya Film Festivalinde ''En iyi erkek oyuncu'', ''En iyi kurgu'' ve ''En iyi yönetmen'' ödüllerini kazandırmıştır. Son olarak belki günümüz filmlerine bakıldığında teknik olarak yetersiz görünen ama televizyon yapımları ve popüler sinema anlayışından tamamen sıyrılmış, kendine özgü tipleri ve hikayesiyle ''Gemide'' kesinlikle izlenmesi gereken Türk yapımlarından biri olarak ilgiyi hakediyor. Ha bir de... Nerde kalmıştık?

Ayrılış öncesi piknik ziyafeti

2009-07-26T02:03:00.016+02:00

Zaman geçmiyor... Gençlik değişim projesinden döneli kendimi boşluğa düşmüş gibi hissediyorum. Şehirde kimsecikler yok ve yapacak birşeyler bulamıyorum. Ne resim çizesim var ne de videoları düzenleme isteği... Yaptığım tek şey ofise gidip bilgisayar başında vakit geçirmek oluyor bir iki gündür. Sonunda şehirde olan bir arkadaşım olduğunu öğreniyorum. Facebook ta vakit geçirirken Frantiska piknik yapmayı düşündüklerini söyleyip beni de davet ediyor.

O gün ofiste uyudum yine ve öğleye doğru uyanıp Frantiska ile buluşup Martin'in evine gittik. Araba ile gelecek diğer arkadaşları bekliyorduk. Onlarda gelince ekip tamamlandı. Üç bulgar bir Türk bir Çek'ten oluşan piknik ekibimiz ile nevaleyi almak üzere arabaya atlayıp yakındaki markete gittik.

Bu piknik mevzuları güzel oluyor. Hatta mangalı kuruyoruz ya, ben bi türlü barbekü demeye alışamadım. Mangal, bira, hafif te ateşi katon ile yelleyecek, közünü göeceksin... Off, nasıl bir keyiftir bu ya. Anlatılmaz yaşanır türden işte...

Odunları teker teker topladık, ateşimizi bir ince yaktık. Medeniyet bu işte, belediye insanlar gelince mangallık sistemi de kurmuş buraya. Hem evden BBQ taşımanıza gerek yok. Sen atla gel, gerisine karşışma. Hatta odunlar bile kesilmiş, sıra sıra dizilmiş. Gidipte ağaçlardan dal koparıp kendini ve doğayı harap etme diye... Bizde köftelerimizi sıra sıra mangalın üzerine dizip biraları açtıktan sonra sohbete başladık.

Yazıyı tekrar güncelleyeceğim, gidip kendime bir Türkçe klavye alacağım artık, daha düzgün yazmak istiyorum çünkü...

Bu gençlik değişimleri beni çok etkiliyor...

2009-07-08T17:23:00.031+02:00

2003 yilinda Kutahya Genclik Merkezine kayit oldugumda yapmak istedigim ilk sey bir genclik degisim programina katilip bir avrupa ulkesine gitmekti. cok iyi hatirliyorum, kisti ve yaza kadar bircok plan yapip almanya ya gitmeyi istiyordum. Almanya'ya gittim o yaz ama genclik merkezinin genclik degisim programi ile degil. Sonrasinda da bugune kadar surecek genclik degisimleri maceram baslamis oldu. Pek cok degisim programina katildim ama sadece katilimci olarak degil, ayni zaman da organizasyon icerisinde yer aldim. butun bu degisimler boyunce hep yapmak istedigim bir sey olmustu, butun degisimi kaydetmek ve bunlardan bir video hazirlamakti. Isaretlere inaniyorum demistim ya, iste oldu bu istedigim de...

Danimarka'ya bir genclik merkezine gonullu olarak calismaya geldim. Burada film ve muzik kaydediyoruz. Onceki hafta civar genclik merkezlerinden bir tanesi, daha once muzik yarismasi kaydettigim sejflod Genclik Merkezinin mudur Knud bize gelip degisimde acaba kisa goruntuler kaydedebilecegimiz sordu. Degisim bizim tatilimize denk geliyordu ama benim icin bulunmaz bir firsatti bu ve Knud'a tum degisimi kaydetmek istedigimi soyledim. Bana Merkezde studyo odasini ayarladilar ve tum degisimi videoya kaydettim. Kafamda kurgu, cekim sahneleri, heyecan ile merkeze gittim ve unutulmaz gecen bir hafta yasadim orada...

Her degisimde oldugu gibi, ilk once atolye calismalari ile basliyoruz...

Sonra da ulke tanitimlari... Liza, Rusya hakkinda bilgi veriyor ve Tolstoy'un insanligi nasil etkiledigini acikliyor... derin mevzular, ben de bu sahneyi yakaladim.

Ve ardindan da bu kare geldi... Anna Karennina ve Rus katilimcilar...

atolye calismalari devam ediyor...

Bu kadar calisma yeter biraz da yasayarak ogrenelim, en iyisi disari cikip kesfetmek... Peki yolculuk nereye kardesim?

Istikamet Lindholm Hoøje, vikinglerin ilk yerlestikleri bolgelerden biri. Onlardan bu yana sadece tas kalintilari var ve bizde orya dogru ilerliyoruz.

Sonrada bolgede yasayan rehberlerden bir tanesi bize buradaki eski yerlesim bolgeleri ve vikingler hakkinda bilgiler veriyor. Ben gorevim icabi butun bu anlatimi kameraya kaydediyorum, ama bir sure sonra dayanamayip, ilgimden dolayi rehbere bolge hakkinda sorular soruyorum. Kamera da o sirada Maxim'de, cirak olarak onu atadim.

Degisim sayesinde pek cok yere gitme firsatim oldu. Lindholm Høje nin ardindan baska bir sehre gittik ertesi gun. Orada da artik mevcut olmayan kilise kalintilarini inceledik. Her yil kuzey denizi bir kisim topragi aldigi icin kiliseyi tasimislar, kala kala sadece bu goruntu kalmis

Google maps ile bir bakayim dedim, sevgili dostumuz google da kilise hala yerli yerinde duruyor...

Vis stort kort

Gezilere devam ediyoruz. Simdiki duragimiz ise 75 km2 alaniyla Kuzey avrupanin en buyuk dogal alani olma ozelligi tasiya Lille Vildmose muze parki. Ve Kristina is basinda... Faroe Adalarindan gelen bu arkadas, 15 inde ama super fotograflar cekiyor... Gerci buna ragmen facebook hesabina benim cektigim fotolari yuklemisya, neyse dedim...

Kimi fotograf ceker kimi de doganin keyfine dondurma yiyerek varir:)

Bu kadar doga yeter, biraz da deniz kum olsun... Ve Daniel is basinda :)

Her degisimde olur ya iste burada da oluyor boyle seyler... Genclik merkezi muduru Knud tum katilimcilari (50 kisi) evine davet etti. Biz Knud'un evine giderken Martin bana evin nasil bi yer olabilecegini somustu, ben de kesin bir ciftlik evidir ve cok genis bir bahcesi vardir demistim. Cunku onceki hafta Anders'in evinden biliyordum. ve dedigim de cikti. Knud ikinci esi, cocuklari ve ikinci esinin cocuklari ile birlikte kocaman bir ciftlik evinde yasiyor. Asagidaki fotoda kucuk gibi gozukuyor ama... Buyuk bahceye sahip olmanin avantajlarini katilimcilar epey sevdiler... :)

Herkese uygun birseyler var bu evde...

Nordsøen Oceanarium, Kuzey Avrupa'nin en buyuk akvaryumuna bakiyorsunuz suan. Buradan kucuk gorunduguna bakmayin, derinlere inmek lazim... Ben bizzat yerinde inceledim, test ettim onayladim.

Burada gordugunuz gibi, abimiz hamsileri eliyle besliyor. Hamsi de hamsi hani, bi ince kopekbaligi mi desem onlara... Cocuklarin yuzlerine bakin saskinlik ve hayranlik icinde izliyorlar... Onlar abiyi izliyor, ben onlari...

Her yere ulasmak o kadar kolay olmuyor, hele gene buyuk bir otobusumuz olunca, ee trafik sikisikligi yasaninca ne yapmali, sorun cikaran araci kipirdatmali...

Ayrilmadan onceki gun, Dunkelfolget tiyatro grubu bizlere bir gosteri sundu, gosteri oncesinde de sehirde bir yuruyus gerceklestirdik, evet bu garip kiyafetler ile bize eslik etti butun tiyatro grubu :-)

Ve son gece, veda partisi. DJ Dee-lay'den Ibiza parcalari... gencler cosuyor...

Bu yaziyi okuduktan sonra bana "yalan dunyayi sen yasiyorsun kardesim!, "helal olsun!", "yuru bee!" diyecek arkadaslarima not: Butun gordugunuz fotograflari cekmek ve vidoya kaydetmek icin girmedigim sekil kalmadi. 10 gun suren bu etkinlik boyunca her gun ancak iki saat uyudum en fazla, sonrasinda calismaya devam... Degisimde katilimcilar beni kendilerine daha yakin hissetmis olacaklar ki mudur yerine butun problemlerini benimle paylastiklarindan part time psikolojik danismanlik ve rehberlik hizmeti sunma durumunda kaldim ki, bu zamanlar benim tamda kahve icme istegimle cakisan zamanlardi, icine etti tum ehl-i keyfimin... sonuc olarak, eglendim mi eglendim, yoruldum mu yoruldum... simdi esas urunu ortaya cikarma zamani, esas is video duzenlemesiyle baslayacak...

Iste butun bu genclik degisimi asagidaki harita da yer alan sehirlerde gecti...

Teknoloji yakında bizi çılgına çevirecek!

2009-07-06T15:29:00.000+02:00

Videoyu izlerken üstüne fare ile tıklayıp sağa yada sola sürükleyin.
Bakalım ne diyeceksiniz...

Yaza giriş mahiyetinde...

2009-07-06T11:44:00.009+02:00

Isteki son gunumuz, hic calisma istegi yok kimsede... Herkes gunun biran once bitmesini bekliyor :) Sara ve ben de kendimize is cikardik bu bahaneyle. Ben Rolf'e gidip, sehir merkezinde fotograf cekimi yapacagiz, arabaya da ihtiyacimiz var deyip anahtarlari aldiktan sonra Sara ile biraz sehirde dolastik. Sonra da Ostre Alle parkina gidip eglenceye katildik. Cocuklar icin bir suru seyler getirmisler, ben de nasibimi aldim onlardan :)

Herkesler gitti dedim ya, hani bizde her gidenin arkasindan su dokeriz ya, burada da habire veda partisi veda partisi... bir kisminda fotoraf cekecek halim olmadigi icin ancak bir kac tanesini ekliyorum...

Ve hafta boyu suren veda partileri...

hoscakal Eszter! Simdi Amerika'da stajta... Hoscakal Maria! o da simdi Kanarya adalarinda... Hotel stajlarini yapiyorlar...

bu kime hoscakal, heralde toplucasindan bir hoscakaldi...

Hoscakal Burak'cim, sende simdi Ankara'dasin...

Hoscakal Timi ve hoscakal Aylin... Goodbye Sista!!!

eat chocolate with friends by ~devrimfidan

2009-06-27T21:44:00.009+02:00

Life... is like a box of chocolates - a cheap, thoughtless, perfunctory gift that no one ever asks for, unreturnable because all you get back is another box of chocolates. So, you're stuck with mostly undefinable whipped mint crap, mindlessly wolfed down when there's nothing else to eat while you're watching the game. Sure, once is a while you get a peanut butter cup or an English toffee but it's gone too fast and the taste is fleeting. In the end, you are left with nothing but broken bits filled with hardened jelly and teeth-shattering nuts, which, if you are desperate enough to eat, leaves nothing but an empty box of useless brown paper. ~The X-Files

Anadolunun Bilinmeyen Türküleri

2009-06-27T20:48:00.011+02:00

Türküler

İnsanların türküleri kendilerinden güzel,
Kendilerinden umutlu,
Kendilerinden kederli,
Daha uzun ömürlü kendilerinden.
Sevdim insanlardan çok türkülerini.
İnsansız yaşayabildim
Türküsüz hiçbir zaman.
Hiçbir zaman beni aldatmadı türküler de.
Türküleri anladım hangi dilde söylenirse söylensin.
Bu dünyada yiyip içtiklerimin,
Gezip tozduklarımın,
Görüp işittiklerimin,
Dokunduklarımın, anladıklarımın
Hiçbiri, hiçbiri,
Beni bahtiyar etmedi türküler kadar...

Nazım Hikmet Ran

Iyi ki Dogdun Anders... Hosbulduk Vejle...

2009-06-18T14:26:00.004+02:00

8 Haziran hem Anders'in hem de Jakub'un dogumgunu... Ankara'da iken Anders'in evinde buyuk parti yapacagiz diye kararlastirmistik. ve iste o gun geldi ve Vejle'de bulustuk tekrar. Ama Jakub aramizda yoktu maalesef. Anders'in arkadaslari ve ailesiyle birlikte kutladik dogum gununu... Anders'in arkadaslari sadece birgun icin farkli sehirlerden gelmislerdi, zaten bir gun disinda kalan sadece ben Tresa ve Karla idik. bu benim bir deneyim oldu. Ilk defa bir Dan ailesiyle birlikte kaldim ve gercekten cok iyi vakit gecirdim. Anders'in ablasinin fotografciligina hayran kaldim. Zaten bu posta da yayinladigim fotograflar ona ait.

Teresa ve Karla

Hep birlikte kahvaltidayiz...

Anders ve ailesinin ciftligi

ve herkes gidiyor...

2009-06-17T18:23:00.001+02:00

Sehirde yasan tum Erasmus ogrencileri yavas yavas sehirden ayriliyor. Bugun Son partilerden biri duzenleniyor ogrenci evinde... Partinin adi da “Last Beer Party”. Eger Roman ile video cekimi yapmazsak ofisten dogruca ogrenci evine gidecegim, cekim yaparsakta cekimden sonra gidecegim.

Oda arkadasim Jakub staj icin Girit’te. Eszter dun Amerika’ya gitti, Roman yarin Bratislava’ya ucuyor... Tanidik butun herkes bu hafta arilmis olacak neredeyse... Temmuz ayinda ben de bir nevi Avrupa turuna cikmayi dusunuyorum. Bu sayede hem arkadaslari tekrardan gorebilirim hem de biraz macera olur benim icin.